Gezondheid

Beschermd Wonen (€ 5,4 miljoen N – I)
In 2025 zijn de kosten voor maatwerkvoorzieningen Beschermd Wonen fors toegenomen. Deze ontwikkeling kent meerdere samenhangende oorzaken, namelijk:  

• Indexering en cao-loonstijgingen
  De uitgaven stijgen als gevolg van indexatie en cao-loonstijgingen bij zorgaanbieders. Deze kostenontwikkeling is niet beïnvloedbaar, omdat deze voortvloeit uit contractuele afspraken en landelijke loonontwikkelingen.
  
• Tarieven en productstructuur
  Wij constateren dat een deel van de inwoners verblijft in een intramurale setting (Herstelgericht Verblijf), terwijl zij in principe de stap naar zelfstandiger wonen zouden kunnen maken. Intramuraal verblijf kent een hoog etmaaltarief, passend bij een voorziening met 24/7 fysieke aanwezigheid en volledige omgevingszorg. Dit maakt het een relatief kostbare vorm van ondersteuning.
  Wanneer de feitelijke ondersteuningsbehoefte lichter is dan deze zware productdefinitie, ontstaat spanning tussen de geboden zorg, de verblijfsduur en de daarmee samenhangende kosten. In voorzieningen waar cliënten (gedeeltelijk) zelfstandig kunnen wonen met ambulante ondersteuning liggen de kosten aanzienlijk lager, waardoor tijdige doorstroom niet alleen inhoudelijk passend is, maar ook substantieel financieel voordeliger.

• Achterblijvende uitstroom in combinatie met stabiele instroom
  De instroom in Beschermd Wonen blijft ongeveer gelijk. Tegelijkertijd zien wij dat de uitstroom naar zelfstandig wonen achterblijft vanwege het tekort aan passende en betaalbare woningen. Dit leidt tot hogere kosten, omdat intramurale plekken duurder zijn dan zelfstandig wonen met ambulante ondersteuning. Indicatoren wijzen daarnaast op een toenemende complexiteit van problematiek in de keten, wat de druk op intramurale voorzieningen vergroot. De beïnvloedbaarheid hiervan is beperkt, omdat deze samenhangt met bredere maatschappelijke ontwikkelingen en spanning in de zorg- en woningmarkt. Versnelling van uitstroom is hierdoor zowel inhoudelijk als financieel noodzakelijk: het biedt inwoners een passendere woonvorm én ontlast de duurdere intramurale plekken. Tegelijkertijd moeten we realistisch zijn dat sneller extra besparen lastig is zolang de beschikbaarheid van betaalbare woningen beperkt is. In 2025 zijn prestatieafspraken gemaakt over woningreservering voor aandachtsgroepen en zijn, samen met aanbieders, geclusterde woonvormen en tussenvormen ontwikkeld. Zorgaanbieders zetten in op de transformatie richting scheiden van wonen en zorg. Tegelijkertijd is de beschikbaarheid van betaalbare woningen in de huidige woningmarkt op korte termijn slechts beperkt beïnvloedbaar en vraagt dit nadrukkelijke samenwerking met corporaties en binnen de regionale woonafspraken.

Baten

Geen afwijking boven de rapportagegrens.